CHROŃ ŻYCIE | URUCHOM WYOBRAŹNIĘ

NORMY zharmonizowane

rozwiń

EN 353-1 Urządzenia samozaciskowe ze sztywną prowadnicą


EN 353-2 Urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą


EN 354 Linki bezpieczeństwa


EN 355 Amortyzatory


EN 358 Systemy ustalające pozycję przy pracy


EN 360 Urządzenia samohamowne


EN 361 Szelki bezpieczeństwa


EN 362 Łączniki


EN 363 Systemy powstrzymywania spadania


EN 795-A1 Punkty kotwiczące umieszczone na powierzchniach pionowych, poziomych i pochyłych (urządzenia tej       

klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)


EN 795-A2 Punkty kotwiczące umieszczone na pochyłych ścianach

(urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej).


EN 795-B Tymczasowe urządzenia kotwiczące umożliwiające demontaż i transport


EN 795-C Urządzenia kotwiczące wyposażone w prowadnice giętkie poziome „lina życia” dopuszczalne nachylenie 15° (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)


EN 795-D Urządzenia kotwiczące wyposażone w sztywną poziomą prowadnicę
w postaci szyny (urządzenia tej klasy nie są środkami ochrony indywidualnej)


EN 813 Pasy biodrowe do pracy w podwieszeniu


EN 1496 Ratunkowe urządzenie podnosząco-opuszczające


EN 1497 Sprzęt ratowniczy (szelki ratownicze)


PRACA NA WYSOKOŚCI

rozwiń

 

Praca na wysokości może narazić pracowników na szczególnie wysokie ryzyko utraty zdrowia lub życia na skutek upadku lub innego poważnego zdarzenia. Wypadki związane z pracami wysokościowymi stanowią dużą część wszystkich wypadków przy pracy - szczególnie śmiertelnych.

 

Rocznie w Polsce dochodzi do około 5000 wypadków będących następstwem upadku z wysokości, w wyniku których 150 osób ponosi śmierć na miejscu lub odnosi ciężkie obrażenia.

 

                                                                                                                    (źródło: Główny Urząd Statystyczny - dane 2005r.)


....


Przepisy prawa polskiego i europejskiego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy zobowiązują pracodawców zatrudniających osoby wykonujące prace na wysokości do zapewnienia właściwych środków chroniących przed upadkiem.
  
Jeżeli jest to możliwe, prace należy organizować tak, aby pracownicy znajdowali się poza strefą zagrożenia upadkiem z wysokości. W przypadku jednak, gdy prace na wysokości będą wykonywane w miejscu i w sposób zagrażający bezpieczeństwu należy dokonać wyboru najbardziej odpowiedniego sprzętu, który zapewni właściwe warunki pracy. Stosuje się przy tym zasadę pierwszeństwa środków ochrony zbiorowej (balustrady i siatki ochronne) nad środkami ochrony osobistej (indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości).
Prawidłowy wybór sprzętu powinien uwzględniać charakter wykonywanej pracy.
Wyborowi i używaniu środków ochronnych właściwych dla każdego stanowiska pracy powinno towarzyszyć specjalistyczne szkolenie i badanie lekarskie. Ponadto pracodawca zobowiązany jest do odpowiedniego zaplanowania prac wysokościowych oraz zapewnienia nadzoru nad ich wykonywaniem i przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa.

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości podlega okresowym przeglądom kontrolnym wykonywanym przez wykwalifikowany personel. Przeglądy okresowe nie zwalniają użytkowników z każdorazowej kontroli sprzętu przed użyciem.

Jako Środek Ochrony Indywidualnej (PPE), sprzęt chroniący przed upadkiem musi spełniać wymagania zharmonizowanych norm europejskich (EN). Wymagane jest umieszczanie na wyrobach oznakowania CE zawierającego między innymi numer odnośnej normy europejskiej.


METODY ASEKURACJI

rozwiń

 

Wybór odpowiedniej metody asekuracyjnej jest kluczowym elementem sytemu ochrony pracownika przed zagrożeniami wynikającymi z pracy na wysokości.


W sytuacji, gdy z powodów organizacyjnych, technicznych lub ekonomicznych nie można zainstalować stałych konstrukcji zapobiegających zagrożeniu upadkiem z wysokości należy stosować środki ochrony zbiorowej, takie jak siatki lub balustrady ochronne. Częstym rozwiązaniem jest wykorzystywanie rusztowań, podnośników lub ruchomych pomostów zapewniających wygodny i bezpieczny dostęp.

 

Jeżeli jednak żadna z powyższych metod nie jest możliwa do realizacji, należy stosować indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy praca odbywa się na niezabezpieczonych powierzchniach, jak również podczas pracy na słupach, masztach, konstrukcjach wieżowych oraz podczas korzystania z technik dostępu linowego.
 
Zasadnicze funkcje jakie musi spełniać indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości to:
1) ustalanie pozycji podczas pracy lub niedopuszczanie do przyjęcia przez pracownika położenia, w którym istnieje możliwość upadku z wysokości, zgodnie z EN 358:2002 (Indywidualny sprzęt ochronny ustalający pozycję podczas pracy i zapobiegający upadkom z wysokości);
2) w sytuacji zaistnienia upadku - zatrzymanie upadku w powietrzu i ograniczenie siły towarzyszącej zatrzymaniu oraz umożliwienie poszkodowanemu na bezpieczne oczekiwanie na nadejście pomocy, zgodnie z EN 363:2005 (Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości - systemy powstrzymywania spadania).

Prawidłowy wybór metod i sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości może jedynie zapewnić specjalistyczne przeszkolenie pracowników i kadry kierowniczej.



SYSTEM POWSTRZYMYWANIA SPADANIA

rozwiń

System powstrzymywania spadania musi zawierać trzy podstawowe składniki:

Punkt kotwiczący
Punkt kotwiczący stanowi pierwsze i kluczowe ogniwo indywidualnego sytemu ochrony przed upadkiem. Jest on związany ze stanowiskiem pracy a jego zadaniem jest zaczepienie podzespołu łącząco-amortyzującego do konstrukcji nośnej. Wymagania jakie musi spełniać punkt kotwiczący określa norma EN 795. Punkty kotwiczące mogą być stałe (np. systemy poziome z liną stalową, słupki kotwiczące) oraz przenośne (statywy bezpieczeństwa, włókiennicze poziome liny kotwiczące , zaczepy linkowe, zaczepy taśmowe, belki zaczepowe). Punkty kotwiczące muszą być połączone ze stałymi elementami konstrukcji, które posiadają odpowiednią wytrzymałość i stabilność.

Podzespół łącząco-amortyzujący
Podzespół łącząco-amortyzujący łączy klamrę zaczepową szelek bezpieczeństwa, z punktem kotwiczącym. W przypadku gdy nastąpi spadanie podzespół łącząco- amortyzujący musi zatrzymać upadek oraz złagodzić siłę powstającą w czasie wyhamowania upadku. Podzespół łącząco-amortyzujący pochłania energię kinetyczną i ogranicza siłę udarową do bezpiecznej wartości (poniżej 6 kN), eliminując zagrożenie wystąpienia niebezpiecznych dla organizmu następstw nagłej utraty prędkości spadania. Funkcje podzespołu łącząco-amortyzyjąceg mogą pełnić: amortyzatory z linką bezpieczeństwa, urządzenia samohamowne, urządzenia samozaciskowe i inne.

Szelki bezpieczeństwa
Podstawowym zadaniem szelek bezpieczeństwa jest utrzymanie ciała człowieka w trakcie spadania oraz bezpieczne rozłożenie sił dynamicznych towarzyszących powstrzymywaniu spadania. Ponadto po zatrzymaniu konstrukcja szelek powinna umożliwić bezpieczne i w miarę wygodne oczekiwanie na nadejście pomocy. Konstrukcja szelek bezpieczeństwa została ściśle określona normą europejską EN 361, którą muszą spełniać szelki stosowane jako sprzęt ochronny dla pracowników.
Tylko pełne szelki bezpieczeństwa czyli posiadające pasy barkowe i udowe są urządzeniami dopuszczonymi do użytkowania jako zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości. Niedopuszczalne jest stosowanie pasów biodrowych, pasów monterskich oraz alpinistycznych uprzęży udowych.
Dobre szelki bezpieczeństwa powinny posiadać ergonomiczną konstrukcję i zapewniać odpowiedni komfort pracy. W zależności od typu, szelki bezpieczeństwa posiadają jeden lub więcej punktów zaczepowych współpracujących z podzespołem łącząco- amortyzującym oraz linką urządzenia ustalającego pozycję przy pracy (w szelkach z pasem biodrowym). Ilość i rozmieszczenie punktów zaczepowych decyduje o funkcjonalności szelek bezpieczeństwa.

 

Zastosowanie indywidualnego systemu powstrzymywania spadania jest metodą ostateczną, właściwą wtedy, gdy inne środki zabezpieczające nie mogą być użyte. Zadaniem systemu nie jest zapobieganie upadkowi lecz bezpieczne zatrzymanie spadającego człowieka oraz złagodzenie niebezpiecznych następstw nagłej utraty prędkości.

Aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa, podczas konfiguracji indywidualnego systemu powstrzymywania spadania, należy uwzględnić następujące czynniki ryzyka:
 
Minimalna wolna przestrzeń
Bezpieczne zatrzymanie spadającego człowieka musi nastąpić w powietrzu (po fazie tzw. swobodnego upadku). Jeżeli nastąpi uderzenie w podłoże lub przeszkodę konsekwencje będą zawsze groźne dla życia lub zdrowia. Aby zapobiec takiemu niebezpieczeństwu należy zapewnić “wolną przestrzeń” poniżej użytkownika. Jest to przestrzeń pozbawiona przeszkód o które można uderzyć podczas upadku. Określając wielkość wolnej przestrzeni należy uwzględnić parametry podzespołu łącząco-amortyzującego oraz położenie punktu kotwiczącego w stosunku do użytkownika.

Położenie punktu kotwiczącego
Droga swobodnego spadania zawsze powinna być jak najkrótsza. Wysokość położenia punktu kotwiczącego w stosunku do położenia użytkownika systemu determinuje długość drogi swobodnego spadania. Jeżeli punkt kotwiczenia podzespołu łącząco-amortyzującego znajduje się nad pracownikiem droga spadania  będzie maksymalnie zmniejszona. Natomiast położenie punktu kotwiczącego poniżej pracownika znacznie zwiększy drogę spadania, co może doprowadzić do uderzenia w powierzchnię znajdującą się poniżej lub spowodować zagrożenie związane z przekroczeniem siły udarowej towarzyszącej powstrzymywaniu spadania. W sytuacji gdy istnieje alternatywa, użytkownik powinien wybierać punkt kotwiczący płożony możliwie najwyżej.

Efekt wahadła
Jest to niebezpieczne zjawisko polegające na wahadłowym charakterze swobodnego upadku, podczas którego istnieje ryzyko uderzenia w przeszkody znajdujące się z boku. Oddalenie się użytkownika od pionu wyznaczanego przez linię poprowadzoną od punktu kotwiczącego, zwiększa możliwość wystąpienia efektu wahadła. Efekt wahadła może także powodować niewłaściwe działanie niektórych typów podzespołów łącząco-amortyzujących np. urządzeń samohamownych. Dlatego przy wyborze punktu kotwiczącego należy dążyć do zmniejszenia zagrożenia związanego z efektem wahadła.

Ponieważ ocena ryzyka musi uwzględniać parametry użytych podzespołów indywidualnego systemu powstrzymywania spadania zawsze przed konfiguracją i użyciem systemu należy zapoznać się z informacjami zawartymi w instrukcjach użytkowania poszczególnych urządzeń.

KALKULATOR obliczania Wolnej Przestrzeni pod Użytkownikeim

rozwiń

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI  z dnia 21 grudnia 2005 r. 
        w sprawie zasadniczych wymagań dla środków ochrony indywidualnej (Dz. U. z dnia 28 grudnia 2005 r.)

rozwiń

Test wiedzy

rozwiń

 

PROTEKT
ul. Starorudzka 9
93-403 Łódź
Polska


info@protekt.com.pl

tel: +48 42 680-20-83

fax: +48 42 680-20-93

 

Dział Handlowy


tel: +48 42 29-29-500

handlowy@protekt.com.pl

tel:+48 42 680-20-83

fax:+48 42 680-20-93

» składanie zamówień «

  


Serwis powstał w wyniku realizacji projektu współfinansowanego przez Unię Europejską

ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego

w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007-2013.

fundusze - logo